9 samochodów, z których Polska jest dumna

Gospodarka planowa sprzyjała masowej produkcji samochodów w komunistycznej Polsce, a odizolowany rynek zapewniał stały popyt na produkty. Polacy są dumni z własnych samochodów i używają ich do dziś.

CWS T-1

Był to pierwszy polski samochód produkcyjny zaprojektowany przez Tadeusza Tańskiego dla Centralnych Warsztatów Samochodowych. Był produkowany od 1925 do 1932 roku. Łącznie wyprodukowano 500 różnych wersji. Były to kabriolety, sedany, vany, a nawet pickupy.

Samochód był dość duży jak na swoje czasy: długość nadwozia — 4,8 m, szerokość — 1,7 m, wysokość — 1,9 m.

Silnik o pojemności 2,9 litra był w stanie rozpędzić samochód do 100 km/h, co odpowiadało ówczesnym potrzebom. Skrzynia biegów była czterobiegowa, co pozwalało na szybkie i płynne nabieranie prędkości w tak dużym samochodzie.

FSO Polonez

Fabryka Samochodów Osobowych S.A. wprowadziła na rynek Poloneza w 1978 roku, miejskiego czterodrzwiowego sedana. Model był produkowany do 2002 roku. Przez 24 lata samochód był stale modyfikowany, zmieniano silniki na nowocześniejsze i mocniejsze. W 1979 roku pojawił się model sportowy, który brał udział w rajdach samochodowych.

Najbardziej popularna była modyfikacja z 1986 roku — Polonez 1500 X. Pojemność silnika wynosiła 1,4 litra, moc — 82 KM.

Miał pięciobiegową skrzynię biegów, hamulce tarczowe i kombinowane zawieszenie. Z przodu znajdowały się sprężyny, a z tyłu resory piórowe.

Był to tani, ale niezawodny samochód. Był popularny w Wielkiej Brytanii, Chinach, Holandii, Grecji, Włoszech, Francji, Boliwii i wielu innych krajach Ameryki Południowej i Afryki.

Nysa 522

Minibus towarowo-osobowy, który był produkowany w mieście Nysa w południowo-zachodniej Polsce w latach 1957-1994 w różnych modyfikacjach. Znany był w wielu krajach: Węgry, ZSRR, NRD, Czechosłowacja, Kuba, Kambodża, Wietnam, Finlandia, Turcja i inne.

Wyposażony był w silnik samochodu Warszawa M-20, który był licencyjną kopią radzieckiego GAZ-M-20 «Pobeda». Pojemność jednostki napędowej wynosiła 2,1 litra, moc — 51 KM.

Żuk

Samochód dostawczy Żuk to produkt Fabryki Samochodów Ciężarowych, który był produkowany w Lublinie od 1959 do 1998 roku. Pierwsze modele wyposażone były w silnik GAZ-M-20 «Pobeda», w 1979 roku zastąpiony silnikiem S21 o mocy 70 KM.

Samochód był produkowany zarówno jako ciężarówka, jak i minibus. Był szeroko stosowany w Polsce i krajach obozu socjalistycznego.

Star 660

Samochód ciężarowy do użytku wojskowego i cywilnego. Produkowany był od 1965 do 1983 roku w Starachowicach. Jest to trzyosiowa ciężarówka o wysokich zdolnościach przełajowych.

Silnik o pojemności 4,6 litra i mocy 105 KM zamontowany był pod kabiną, nie posiadał więc tradycyjnej maski. Ciężarówka była masowo dostarczana do Związku Radzieckiego jako wyposażenie specjalne (w postaci żurawi samochodowych i mobilnych warsztatów).

FSO Warszawa

Popularny polski samochód, produkowany w latach 1951-1973 przez warszawskie zakłady FSO. Był oficjalną kopią radzieckiej «Pobiedy». Przez cały okres produkcji przeszedł szereg modernizacji.

Pierwsze modele miały nadwozie typu fastback, później pojawiły się sedany, pickupy i kombi. Różne modyfikacje FSO Warszawa służyły w policji, pogotowiu ratunkowym, były wykorzystywane jako pojazdy pocztowe, furgony i ciągniki siodłowe.

FSO Syrena

Miejska Syrena o małej pojemności, czyli «Syrenka», była produkowana od 1957 do 1983 roku. Należała do kategorii małych samochodów rodzinnych, wyposażonych w dwa rodzaje silników — dwucylindrowy (746 cm3) i trzycylindrowy (842 cm3).

«Syrenka» była stale modyfikowana. Wyprodukowano siedem wariantów, w tym sportowy z czterocylindrowym silnikiem, który jednak nie wszedł do produkcji.

FSO 125p.

Licencyjna kopia Fiata 1300/1500. Produkowany był od 1967 do 1991 roku w Warszawie w Fabryce Samochodów Osobowych. Samochód zewnętrznie przypominał znanego radzieckiego «Żiguli», który również był oficjalną kopią produkowanego wówczas włoskiego Fiata.

FSO 125p wyposażony był w dwa rodzaje silników: 1,3 i 1,5 litra o mocy odpowiednio 60 i 75 KM. Skrzynia biegów była czterobiegowa manualna, zastąpiona w 1988 roku przez pięciobiegową.

Arrinera Hussarya

Kontrowersyjny projekt firmy Arrinera. Nazwa «Hussarya» oznacza «elitarną jednostkę kawalerii». Krytycy uważają, że samochód ten jest kopią istniejących supersamochodów.

Samochód sportowy ma dość poważną charakterystykę.

Arrinera Hussarya jest napędzana jednostką napędową General Motors o pojemności 6,2 litra i mocy 650 KM oraz zrobotyzowaną skrzynią biegów. Niestety, Arrinera nadal nie jest w stanie wywiązać się ze swoich zobowiązań dotyczących masowej produkcji samochodu, stale przesuwając daty rozpoczęcia produkcji i zwiększając planowane koszty.